(Φερ' την Πίσω)
των Ντάνι και Μάικλ Φιλίππου
(σχόλιο: Σωτήρης Ζήκος)

Πρόκειται για την πιο “επιδραστική” ταινία τρόμου της δεκαετίας (που έχω δει) κι αυτό νομίζω ότι εν πολλοίς οφείλεται στο ότι πρωταγωνιστεί η Sally Hawkins, μία από τις καλύτερες αγγλίδες ηθοποιούς (μεταξύ άλλων και του Μάικ Λι). Ενσαρκώνοντας τον χαρακτήρα της Laura, έναν εξαιρετικό πολυδυναμικό χαρακτήρα: θύμα και θύτη, μιας βαρυπενθούσας μητέρας της πνιγμένης, αγαπημένης της κόρης, που δεν μπορείς παρά να την συμπονάς και εναλλάξ και αντεστραμμένα, με μια τερατική μορφή της ανάδοχης – μητριάς δύο ορφανών μικρών παιδιών, που σε φρικάρει σταδιακά, από σκηνή σε σκηνή, με τη μεθοδική, ανεξέλεγκτη επιμονή της προς το κακό. Ένα διπλό και διχασμένο, αλλά και τόσο πειστικό συναισθηματικά πρόσωπο, που καθώς παλεύει με τους δαίμονές του, μετά από μια οδυνηρή, τραυματική απώλεια του παιδιού της, υποκύπτει κάθε τόσο -ψυχωτικά- στο να την αποδεχτεί μέχρι τέλους και γίνεται έτσι μια τρομακτική, αν και συμπαθητική, Φόνισσα καθ' έξιν...
Σ' ένα τρελό σενάριο και σκηνοθεσία "βρώμικης βροχής" που τα έχει όλα, τελικά, τόσο τα καλά, ανθρώπινα δραματικά στοιχεία, όσο και τα φρικτά αντίθετά τους. Αρκεί -όσο μπορείς- ν' αντέξεις!