της Aina Clotet
(κριτική: Δημήτρης Μπάμπας)
Ένας γυναικείος μαστός σε μια γυάλινη επιφάνεια. Το πρόσωπο μιας γυναίκας. Μια εξέταση μαστογραφίας. Ένα ανησυχητικό εύρημα....
Η Νόρα έχει ήδη στο παρελθόν της μια μαστεκτομή. Επιστρέφει, μετά από καιρό λόγω της ιατρικής της περιπέτειας, στην εργασία της σαν βιολόγος ερευνήτρια σ' ένα νοσοκομείο. Οι πρώτες ρυτίδες σχηματίζονται στο πρόσωπό της, έχει περάσει πλέον ανεπίτρεπτι η πρώτη νεότητα της. Σε σταθερή σχέση και στην ηλικία των πρώιμων 40, η Νόρα έρχεται αντιμέτωπη με το φόβο επανεμφάνισης του καρκίνου , αλλά και με τους σεξουαλικούς πειρασμούς μιας εξωσυζυγικής σχέσης -ο πειρασμός ενσαρκώνεται στο πρόσωπο ενός πολύ νεότερου της άνδρα. Βιώνοντας τις ανασφάλειες με το σώμα της, που έχουν προκληθεί λόγω της μαστεκτομής, αλλά και μια διάχυτη νευρικότητα και στρες, η Νόρα βρίσκει διέξοδο στις αδρεναλίνες και τις σωματικές απολαύσεις της παράνομης ερωτική σχέσης. Παράλληλα, όμως βρίσκεται αντιμέτωπη και με τα άγχη και τις ασταθείς ισορροπίες στο χώρο εργασίας της. Ό, τι αναζητάει αυτή η νεαρή γυναίκα είναι προκλήσεις. Αναζητά τη χαρά τη ζωής. Και βέβαια μια νέα ισορροπία στη ζωή της...
Η αφήγηση της ταινίας παρακολουθεί τη διαδρομή της νεαρής γυναίκας, τις συναισθηματικές δολιχοδρομίες της, τις αμφιθυμίες, τις ανόδους και τις καθόδους, τις στιγμές της απελπισίας και της μοναξιάς, αλλά και της ερωτικής ευωχίας, καθώς αναζητά ένα νέο πλαίσιο ζωής. Η σχεδίαση του πορτρέτου της και η αφηγηματική διαδρομή είναι, κάποιες φορές, διάστικτα από ένα χιούμορ και μια ελαφρότητα, κάτι που δεν μειώνει ούτε την συναισθηματική ένταση ούτε το ψυχολογικό βάθος των προβλημάτων της. Αντίθετα, είναι τα προηγούμενα -χιούμορ και ελαφρότητα- που μοιάζουν να απαλύνουν τα τραύματα που έχει υποστεί.
Κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος έχει η Aina Clotet, η ηθοποιός- και πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτις- που υποδύεται τον κύριο ρόλο. Αποδίδει με ευαισθησία, εσωτερικό βάθος, με πραγματική υποκριτική τόλμη και χωρίς καμία υπερβολή, μια μεγάλη γκάμα συναισθημάτων -από την ευτυχία, την ελπίδα μέχρι την απελπισία και την απόγνωση. Όλη την ταινία -τις δραματικές εντάσεις, το ευρύ φάσμα συναισθημάτων, το πάθος για ζωή-, τα φέρει πάνω της, χαράσσονται στο πρόσωπο και στο σώμα της.…
Φεστιβάλ Καννών (Semaine de la Critique) 2026
