(ταινίες που έχουν σημασία)

 Θωμάς Λιναράς
1. Imago / Ντενί Ούμαρ Πιτσάεφ
Μακράν η καλύτερη ταινία, γυρισμένη στην Γεωργία, στα σύνορα με την Τσετσενία,  δικαιολόγησε απόλυτα τη βράβευσή της ως το καλύτερο ντοκυμανταίρ στο περσινό Φεστιβάλ Καννών. 
2. Το ελατόδασος / Τουντόρ Γκιουργκίου
3. Στάχτη / Όιερ Πλάθα
4. Οι εκλεκτοί του θανάτου / Μάτσιεϊ Τσούσκε
5. Λευκά ψέμματα / Άλμπα Τσάρι
6. Μην ανεβαίνετε πάνω /Μάικ Λόμπελ
7. Της μάνας τους καμάρια / Γέσπερ Ντέλγκαρ
8. Η μαγική πόλη – Το Μπερμιγχαμ του Σαν Ρα / Γκιγιόμ Μοπέν & Πάμπλο Γκουαρίς
9. Όλοι στην οδό Κενμιούρ / Φελίπε Μπόυστος Σιέρα
10.  Ο τελευταίος Προμηθέας του Ντονμπάς / Αντόν Στούκα
11.   Δίψα για ζωή / Βίκτορ Νόρντεσμελντ 
12.   Πες μου / Νίκος Μεγγρέλης
13.   Ο ακραίος εαυτός / Γιόχαν Φαίντ & Ταμάρα Τράμπε
14.   Πατρικά γονίδια / Κρεγκ Ντάουνινγκ
15.   Trillion / Βίκτορ Κοσακόφσκι  
Μόνον στις on-line: Passing the Torch / Γιώργος Τσιβρανίδης  

* Ο Θωμάς Λιναράς είναι κριτικός κινηματογράφου. Μεταξύ άλλων υπήρξε επιμελητής βιβλίων των εκδόσεων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και ένας εκ των ιδρυτών της Ταινιοθήκης Θεσσαλονίκης. Μια συλλογή κριτικών κειμένων του είναι η έκδοση Κινηματογραφικά δεινά: Από τον Βιμ Βέντερς στον Γιασουχίρο Όζου, εκδόσεις Εντευκτηρίου. Το 2019 εκδόθηκε η μονογραφία Stalker: Το μεγάλο πουθενά, από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.


Σωτήρης Ζήκος 
Ελληνικές
BUGBOY (2026) Λουκάς Παλαιοκρασάς
ΠΕΣ ΜΟΥ (2026) Νίκος Μεγγρέλης 
EXILE(S), ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΝΟΣ ΝΗΣΙΟΥ (2026) Γιώργος Ηλιόπουλος 
ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΑΝ ΠΗΓΑ (2025) Άγγελος Κοβότσος 
ΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΣΟΥ ΕΙΔΩΛΟ. ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ (2026) Γιάννης Αγγελάκης, Ανδρέας Σιαδήμας    
Ξένες 
ΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ (2025) Τουντόρ Γκιουργκίου 
Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΥΚΝΟΣ (2026) Ανέτε Όστρε
LA PIETA (2026) Ράφα Μολές, Πέπε Αντρέου 
ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΜΑΡΙΑ (2025) Γέσπερ Ντέλγκαρ
ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΝΕΡΟ (2026) Σάρα Ντόζα    

* Ο Σωτήρης Ζήκος είναι κριτικός κινηματογράφου. Διετέλεσε διευθυντής και αρχισυντάκτης σε κινηματογραφικά (και όχι μόνο) περιοδικά. Έχει γράψει σενάρια για ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους.


Γιάννης Μουγγολιάς
Ταινίες που έμειναν από το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
Ένα ακόμα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης πέρασε στην ιστορία. Το 28 στη σειρά που για μια ακόμη φορά μας πρόσφερε στιγμές και εικόνες από τη μεγάλη Ιστορία, αυτή που γράφεται στο πέρασμα του χρόνου από γεγονότα παγκόσμιας κλίμακας και εμβέλειας αλλά και από τις μικρές ιστορίες, αυτές τις καθημερινές, προσωπικές ιστορίες, τα συμβάντα απλών, καθημερινών ανθρώπων που αναπνέουν, επιβιώνουν, ζουν, βασανίζονται, αντιστέκονται, αγωνίζονται, ακμάζουν δίπλα μας κατοικώντας στον κοινό μας πλανήτη. Σε μια περίοδο που η φαντασία των ταινιών μυθοπλασίας ωχριά μπροστά στην πραγματικότητα γύρω μας η οποία ξεδιπλώνεται γύρω μας με ραγδαίους ρυθμούς, το ντοκιμαντέρ διατηρεί τη γνήσια, συχνά ακατέργαστη δύναμή του, ανιχνεύει και «θυμάται» δημιουργικά το παρελθόν, περιγράφει χωρίς καλλωπισμούς και ψέματα το παρόν, αναρωτιέται και στοχάζεται για το μέλλον. Στα πολύ ενδιαφέροντα αφιερώματα της φετινής διοργάνωσης θα σημείωνα το συναρπαστικό και πολύ ενδιαφέρον «Όλη η μνήμη του κόσμου: Αφιέρωμα στα Αρχεία» με σπάνιο αρχειακό υλικό να έρχεται στο φως με πολλούς και ποικίλους δημιουργικούς τρόπους. Ένα αφιέρωμα που θα μπορούσε να αποτελέσει μόνιμη κεντρική παράμετρο του προγράμματος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Παρακάτω μια επιλογή μου από τις ταινίες που φυλάω από το φετινό φεστιβάλ, ολοκαίνουριες και κάποιες παλαιότερες που ξεχώρισαν ανάμεσα στις ώρες που αφιέρωσα απέναντι στη μεγάλη οθόνη (φυσικές προβολές στις αίθουσες) και στην οθόνη του υπολογιστή μου (online προβολές).

Καλύτερα ντοκιμαντέρ παραγωγής 2025-2026
1.«Imago» του Τσετσένου Deni Oumar Pitsaev (Γαλλία-Βέλγιο, 2025)
2.«Nova ΄78» των Aaron Brookner και Rodrigo Areias (Ηνωμένο Βασίλειο-Πορτογαλία, 2025)
3.«Στάχτη» του Oier Plaza (Ισπανία-Τσεχία-Γαλλία, 2025)
4.«Η ομορφιά των σφαλμάτων» του Jukka Kärkkäinen (Φινλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, 2026)
5.«Της μάνας τους καμάρια» του Jesper Dalgaard (Δανία, 2025)
6.«Μην ανεβαίνετε πάνω» του Mike Lobel (Καναδάς, 2026)
7.«Ο τελευταίος Προμηθέας του Ντονμπάς» του Anton Shtuka (Ουκρανία, 2025)
8.«Μπάρμπαρα για πάντα» της Brydie O΄Connor (ΗΠΑ, 2026)
9.«Το Ελατόδασος» του Tudor Giurgiu (Ρουμανία, 2025)
10.«Λευκά ψέματα» της Alba Zari (Ιταλία, 2025)

Καλύτερα ελληνικά ντοκιμαντέρ
1.«EXILE(S), ιστορίες ενός νησιού» του Γιώργου Ηλιόπουλου (2026)
2.«Σωνιέρου 4» του Φωκίωνα Μπόγρη (2026)
3.«Bugboy» του Λουκά Παλαιοκρασσά (2026)

Καλύτερα ντοκιμαντέρ παλαιότερης παραγωγής
Εκτός από το εμβληματικό, συγκλονιστικό ημίωρο (μεσαίου μήκους) ντοκιμαντέρ ενός από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου, του Alain Resnais «Νύχτα και καταχνιά» (Γαλλία, 1955), θα επέλεγα τα ακόλουθα 5 παλαιότερα ντοκιμαντέρ που ωστόσο προβλήθηκαν στη φετινή διοργάνωση: 
1.«Ντόσον Σίτι: Παγωμένος Χρόνος» του Bill Morrison (ΗΠΑ, 2016) 
2.«Το μεξικάνικο μπρέτσελ μου» της Nuria Giménez (Ισπανία, 2019)
3.«Τρένα» του Maciej J. Drygas (Πολωνία-Λιθουανία, 2024)
4. «B-Movie: Λαγνεία και Μουσική στο Δυτικό Βερολίνο 1979-1989» των Jörg A. Hoppe, Heiko Lange & Klaus Maeck (Γερμανία, 2015)
5.«The Autobiography of Nicolae Ceauçescu» του Andrei Ujică (Ρουμανία, 2010)

Καλύτερα μικρού μήκους ντοκιμαντέρ
1.«Ευτυχία» του Firat Yucel (Ολλανδία-Τουρκία, 2025)
2.«Τσάντα από το Ιράν» της Maryam Tafakori (Ιράν-Ηνωμένο Βασίλειο-Σιγκαπούρη, 2020)
3.«Now!» του Sandiago Alvarez (Κούβα, 1965)

* Ο Γιάννης Μουγγολιάς είναι δημοσιογράφος με έμφαση σε θέματα μουσικής, κινηματογράφου και λογοτεχνίας. Ήταν εμπνευστής και επί πολλά χρόνια καλλιτεχνικός υπεύθυνος του διεθνούς φεστιβάλ "Jazz+Πράξεις" της Πάτρας.

Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου
Στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης είδα κυρίως ελληνικά ντοκιμαντέρ κι αυτά που ξεχώρισα είναι:
Πλατεία Αοράτων του Θεόδωρου Σελέκου
Where Shadows rest της Μαριάννας Οικονόμου
Bugboy του Λουκά Παλαιοκρασσά 
Ιστορίες ενός ψέματος της Όλιας Βερροιοπούλου
Τρέχοντας τα κύματα του Γιάννη Καραπιπερίδη
Σωνιέρου 4 του Φωκίωνα Μπόγρη
και
Βίλμα: το τελευταίο αντίο των Κώστα Μπακιρτζή, Κωστή Σταμούλη
Κάτω από την επιφάνεια του Βασίλη Μπαραχάνου
* Η Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου είναι ψυχολόγος, κριτικός κινηματογράφου και μεταφράστρια. Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου Καλοί καιροί, εκδ. Κέδρος (2005).

Καλλιόπη Πουτούρογλου
Ι. Ξένα
Below the Clouds, Gianfranco Rosi
Wax & Gold, Ruth Beckermann
Tristan Forever, Tobias Nölle, Loran Bonnardot
London, Sebastian Brameshuber
I Want her Dead, Gianluca Matarrese
Mariinka, Pieter-Jean De Pue
ΙΙ. Ελληνικά
Exile(s), Tales from an Island, Γιώργος Ηλιόπουλος
Ιστορίες Ενός Ψέματος, Όλια Βερροιοπούλου
Dear Future, Χριστιάνα Χειραναγνωστάκη
Bugboy, Λουκάς Παλαιοκρασσάς
Αλλού ο Δρόμος, Ειρήνη Βουρλούμη
Μικροσκοπικοί Θεοί, Πάνος Δεληγιάννης

* Η Καλλιόπη Πουτούρογλου είναι κριτικός κινηματογράφου, βοηθός σύνταξης του Σινεφίλια [Cinephilia.Gr].