του Christophe Dimitri Réveille
(κριτική: Δημήτρης Μπάμπας)

Ο Τσε Γκεβάρα στο νεκρικό κρεβάτι. Ένοπλοι στρατιώτες παρελαύνουν μπροστά του, παρατηρώντας τον.
Οκτώβριος του 1967. Οι μνήμες ένας τραυματικού γεγονότος. Οι σύντροφοι του Τσε αφηγούνται τη σκηνή της τελικής σύγκρουσης και του θανάτου του.
Αφετηρία αυτού του συναρπαστικού ντοκιμαντέρ είναι ο θάνατος του αργεντίνου επαναστάτη, κάπου στα βουνά της Βολιβίας. Ο σκηνοθέτης εικονοποιεί αυτό το δραματικό γεγονός έχοντας ως πρώτη ύλη τις αφηγήσεις των αυτοπτών μαρτύρων: των επιζώντων συντρόφων του Τσε, των βολιβιανών στρατιωτών του επίσημου στρατού που τον κατεδίωκαν και του αμερικάνου πράκτορα της ΣΙΑ που τον παρακολουθούσε. Παρουσιάζονται οι τελευταίες ώρες του Γκεβάρα, ο τραυματισμός, η σύλληψή του και εν τέλει η εν ψυχρώ δολοφονία του, την εκτέλεση του.
Ωστόσο, δεν είναι αυτό το αληθινό θέμα του ντοκιμαντέρ: ό,τι αφηγείται είναι η πορεία εξόδου από τον ασφυκτικό κλοιό των έξι εναπομεινάντων συντρόφων στον ένοπλο αγώνα. (Αυτοί ήταν οι βολιβιανοί Inti, Dario El και Ñato και οι κουβανοί Benigno, Urbano και Pombo). Η αφήγηση γεμάτη φλας μπακ εστιάζει τόσο στο τι προηγήθηκε σ’ ένα ευρύ διεθνές- πολιτικό πεδίο, όσο και στα της εμπλοκής τους των βασικών χαρακτήρων στο επαναστατικό κίνημα απελευθέρωσης και ένοπλης πάλης.  Κυρίως όμως εστιάζει σ’ αυτήν  ιδιόμορφη κάθοδος των Μυρίων, την απόδραση του, τη διάσχιση και περιπλάνησή τους σχεδόν όλης της Βολιβίας καταδιωκόμενοι του βολιβιανού στρατού και τελικά το πέρασμά τους στη Χιλή. 
Το υλικό του ντοκιμαντέρ είναι κινηματογραφημένες εικόνες αρχείου, σπάνιο φωτογραφικό υλικό, σύγχρονες λήψεις που μας δίνουν το περιβάλλον της περιοχής, απεικονίσεις των δραματικών επεισοδίων με μορφή κινουμένων σχεδίων, ένας αφηγητής που προσφέρει πληροφορίες αλλά και το δραματικό πλαίσιο (που ενδυναμώνεται από τη χρήση της μουσικής), και φυσικά οι συνεντεύξεις με τους επιζώντες που μιλούν στην κινηματογραφικό φακό ή των στελεχών του βολιβιανού στρατού, αλλά και πρόσωπα που περιβάλλονται με την άχλυ του μύθου, όπως ο γάλλος διανοούμενος άμεσα εμπλεκόμενος και καταδικασμένος από τη δικτατορία της Βολιβίας, ο Régis Debray.
Πλούσιο, λοιπόν, και στο μεγαλύτερο μέρος, πρωτογενές το υλικό, συνθέτει μια αναμφίβολα συναρπαστική ιστορία, μια αναπαράσταση πραγματικών γεγονότων.

Φεστιβάλ Καννών (Séance Spéciale) 2026