του Viesturs Kairišs
(κριτική: Δημήτρης Μπάμπας)

1964. Η Λετονία είναι υπό κατοχή από τους σοβιετικούς. Στην ανατολική πλευρά της χώρας υπάρχουν χωριά που κατοικούνται από Ρώσους Παλαιούς Πιστούς, που αποσχίστηκαν από το ρώσικο πατριαρχείο. 
Κάδρο 4:3. Χιονισμένη ύπαιθρος, ασπρόμαυρη εικόνα. Μια σχολική τάξη, μια πανύψηλη μαθήτρια. Η Ulyana είναι διαφορετική λόγω του ύψους της από όλους τους άλλους. Ζει σε μια απομονωμένη κοινότητα, μια τυπική αγροτική ζωή μαζί με τους γονείς της, τα αδέλφια της, την αδελφή της. Φροντίζει τα ζώα στο στάβλο, καλλιεργεί τον κήπο, ασχολείται με το νοικοκυριό. Η φωνή της βαριά, σχεδόν ανδρική. Μια συνταρακτική αλλαγή συμβαίνει στη ζωή της: μετά από πιέσεις μετακομίζει και αναζητά την τύχη της στη Ρίγα, σαν παίκτρια της τοπικής ομάδας μπάσκετ γυναικών...
Βασισμένη σε ένα πραγματικό πρόσωπο -την Uljana Semjonova   δύο φορές  ολυμπιονίκης, καθώς και κάτοχος πολλών παγκόσμιων τίτλων και  ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων-, αυτή η ιδιόμορφη αντισυμβατική αθλητική ταινία οργανώνεται γύρω από ένα κεντρικό άξονα: το διαφορετικό και την αποδοχή του στον κόσμο. Η σκηνοθεσία σχεδιάζει με ευαισθησία και λεπτότητα, ένα πορτρέτο μιας γυναίκας διαφορετικής -την υποδύεται εξαιρετικά ο άνδρας ηθοποιός Arnolds Avots. Εικόνες του περιβάλλοντος, φλου, χωρίς εστίαση: Στη σχεδίαση του αυτού του πορτρέτου υπάρχει μια ισχυρή υποκειμενική διάσταση, ως να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του διαφορετικού, αυτής της νεαρής γυναίκας που αναζητά μια θέση στον κόσμο. Επιπλέον, όμως αναζητά και μια σχέση με το σώμα της, αναζητά μια θηλυκή ταυτότητα. Ό,τι αναδύεται απ αυτό το πορτρέτο είναι η μοναξιά, η απουσία μιας κοινωνικότητας από την πλευρά της ηρωίδας, η αδυναμία της να τοποθετήσει το σώμα της μέσα στο χώρο. Ο κεντρικός αφηγηματικός άξονας είναι, λοιπόν, η συγκρότηση της ταυτότητας της ηρωίδας, δηλαδή ολοκλήρωσή της ως προσώπου, σε αυτή τη συγκρότηση τόσο το διαφορετικό δηλαδή το ύψος της όσο και το φύλο της είναι κεντρικά. 
Είναι ο αθλητισμός, δηλαδή το γήπεδο του μπάσκετ, που προσφέρει τη διέξοδο: μέσα σ’ αυτό το σώμα της, το ύψος δεν δείχνει μειονέκτημα, αλλά προτέρημα.
Η σκηνοθεσία, πέραν των προηγουμένων, εστιάζει και στα της εθνικής της καταγωγής -η χώρα καταγωγής της -Λετονία-,η κουλτούρα της, αλλά και η θρησκευτική της πίστη Παλαιά Πιστή. Και γι’ αυτό το μπάσκετ παρουσιάζεται επιπλέον και ως πεδίου εθνικού ανταγωνισμού. Μέσα σ’ αυτό το τοπίο , αυτή η νεαρή γυναίκα μοιάζει να συντρίβεται, η αναζήτηση της χαράς της ζωής δείχνει χωρίς αποτέλεσμα. Μόνο μέσα από μια σειρά από διστακτικά βήματα, που κάποιες φορές μοιάζουν ανολοκλήρωτα, η ηρωίδα θα βρει τελικά τη θέση στο πάνθεον του ευρωπαϊκού μπάσκετ...

Φεστιβάλ Καννών (Un Certain Regard) 2026