του Ian de la Rosa
(κριτική: Καλλιόπη Πουτούρογλου)

«Παντού σε εκμεταλλεύονται το ίδιο. Μόνο το σκηνικό αλλάζει». Στην πρώτη τους συνάντηση, νύχτα σε μια παραλία της νότιας Ισπανίας, η  μαροκινής καταγωγής Hadoum, σκιαγραφώντας λακωνικά τις περιπέτειες του βίου της στον συνεσταλμένο Ivan, χαράζει το πλαίσιο μιας ταινίας που ενώ εμπεριέχει στοιχεία κοινωνικού ρεαλισμού, εξελίσσεται γρήγορα σε μια αυθεντική ιστορία αγάπης (όπου ο Έρωτας όλα τα νικά), με φόντο το φυσικό τοπίο της Αλμερίας, τον «καρποφόρο» (μια θάλασσα από θερμοκήπια) αλλά και άνυδρο γεωγραφικό της ορίζοντα. Εκείνη, νεοφερμένη εργάτρια σε μονάδα συσκευασίας ντομάτας, μια  γνήσια «Μαυριτανή» που προτιμά τα μαροκινά αραβικά από τα ισπανικά και δεν κατεβάζει εύκολα το βλέμμα στις προσβολές και τις υποδείξεις. Εκείνος, «υβρίδιο» για κάποιους ντόπιους, έχοντας πίσω του μια φυλομετάβαση, ευάλωτος αλλά και φιλόδοξος, περιμένει την πολυπόθητη προαγωγή στη μικρή τοπική επιχείρηση όπου εργάζεται, όχι τόσο για να αναδειχθεί κοινωνικά όσο για να φανεί αντάξιος των προσδοκιών της οικογένειας. 
Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Ian de la Rosa, με καταγωγή από την Αλμερία και με διακεκριμένες μικρού μήκους στo ενεργητικό του (Victor XX 2015, Farrucas 2021) μεταμορφώνει τον τόπο καταγωγής του στη νοτιοανατολική Ισπανία, γνωστό για το άγριο φυσικό του τοπίο και την υπερεκμετάλλευση των πόρων του, στο σκηνικό μιας ιστορίας αγάπης, τρυφερής αλλά και αντίξοης, που αντανακλά και τους κανόνες που ελέγχουν και ρυθμίζουν μια δεδομένη κοινωνική πραγματικότητα. Ξεκινώντας ως νατουραλιστική απεικόνιση ενός εργασιακού χώρου που διέπεται από την εντατικοποίηση της παραγωγής και την εκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού και προβάλλοντας παράλληλα τα ανελεύθερα στερεοτυπικά πρότυπα μιας κοινωνίας της ελεύθερης αγοράς, όπου όλα είναι προς πώληση και οι ρόλοι δεδομένοι, ο de la Rosa θέτει εξαρχής στο επίκεντρο τους δύο του ήρωες, δομώντας επάνω στη σχέση τους μια απλή στην ανάγνωση αλλά πολυπρόσωπη και γεμάτη ενέργεια κινηματογραφική αφήγηση, που απεικονίζει την αντιφατικότητα των συναισθημάτων (της φιλοδοξίας και του έρωτα), την επιθυμία και την ευαλωτότητα των τρανς ατόμων, την πολυπλοκότητα εν γένει των ανθρώπινων σχέσεων. 
Μέσα σε αυτό το ανάγλυφο κινηματογραφικό τοπίο που καθορίζεται έντονα από τη μορφολογία του και τα κυμαινόμενα συναισθήματα των ηρώων του, ο ισπανός δημιουργός βρίσκει την ευκαιρία να φωτίσει το διχασμένο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, τα οξυμμένα πνεύματα των καιρών, τις συνθήκες εκείνες που λειτουργούν ως ανάχωμα αλλά και ως έναυσμα μιας καταλυτικής αφύπνισης. Αυτή ακριβώς η μεταστροφή βρίσκεται  εξάλλου στον πυρήνα της ταινίας, αναδεικνύοντας τον νεαρό Ivan σε κύριο πρωταγωνιστή της. Τα δικά του διλήμματα παρακολουθεί η ταινία, τη δική του αναζήτηση μιας ταυτότητας μακριά από τις κοινωνικές επιταγές, την διακριτική αλλά και αδιαπραγμάτευτη αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας. 

Panorama/ Berlinale 2026