(Χωρίς έλεος)
της Isa Willinger
(κριτική: Γιάννης Μουγγολιάς)

Εκλεκτό το ντοκιμαντέρ «Χωρίς έλεος» της σκηνοθέτριας Ίζα Βίλινγκερ, συμπαραγωγής Αυστρίας και Γερμανίας 2025 που προβλήθηκε στο πλαίσιο του τμήματος «Ανοικτοί Ορίζοντες» του φεστιβάλ.
Η εξαιρετική ταινία εστιάζει την πορεία του σινεμά όταν έχει πίσω από την κάμερα ένα γυναικείο βλέμμα και υποστηρίζει ότι οι πιο σκληρές ταινίες δημιουργήθηκαν από γυναίκες δημιουργούς. Όλα αρχίζουν όταν η σκηνοθέτρια Ίζα Βίλινγκερ βλέπει το γυναικείο σινεμά μέσα από τη διαπίστωση ότι μια από τις χαρακτηριστικές εκπροσώπους του είναι η Κίρα Μουράτοβα η οποία ως πρωτοπόρος της εποχής της (δεκαετία του ΄80) επιχείρησε και σε μεγάλο βαθμό το κατάφερε, να αλλάξει το μοντέλο του ρώσικου πατριαρχικού σινεμά, να θεωρηθεί ανεπιθύμητη η τέχνη της στη Ρωσία και να απαγορευτούν οι ταινίες της και να αναγνωριστεί στο εξωτερικό.
Από εκεί και πέρα, παρελαύνουν από τη μεγάλη οθόνη βίαιες φιλμικές σκηνές που δημιούργησαν γυναίκες αλλά και μια σειρά σπουδαίων σκηνοθετριών σύγχρονου κινηματογράφου που μιλάνε για τις ταινίες τους, για τις συνθήκες, για τα οξύτατα κοινωνικά προβλήματα και τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, το πατριαρχικό μοντέλο που ήταν καθοριστικό για τη στάση τους. Η σκηνοθέτρια στοχάζεται στο θέμα της χωρίς υπερβολές και φεμινιστικές κορώνες αλλά με ιδιαίτερη διεισδυτικότητα ρίχνοντας φως με τον πιο καλύτερο τρόπο στα λεγόμενα των γυναικών-σκηνοθετριών: Άνα Λίλι Αμινπούρ, Κατρίν Μπρεϊγιά, Τζάκι Μπουέτ, Μάργκιτ Τσένκι, Βιρζινί Ντεπάντ, Αλίς Ντιόπ, Βάλιε Έξπορτ, Νίνα Μένκες, Μαρζιέ Μεσκινί, Μούλι Σούρια, Σελίν Σιαμά, Τζόι Σόλογουεϊ, Μόνικα Τρόιτ και Απολίν Τραορέ. Όλες τους μία και μία στο σημαντικό έργο τους,  αλλά και αναφορές σε σπουδαίες καταξιωμένες σκηνοθέτριες όπως η Σαντάλ Άκερμαν που η ταινία της ψηφίστηκε η κορυφαία ταινία του παγκόσμιου κινηματογράφου, ενώ το κοινό βλέπει μια γυναίκα να μαγειρεύει.

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2026