του Kuba Dorabialski
(κριτική: Δημήτρης Μπάμπας) 
Ένα ερημικό ορεινό τοπίο βραχώδες με νησίδες πρασίνου. Η φωνή ενός αφηγητή που αφηγείται μια ιστορία για μια συγγραφέα που δέχεται πρόταση να πάει στο Σαράγιεβο. Ένας ηχολήπτης που καταγράφει τους ήχους των ανέμων και της ερημιάς...
Στην ομιχλώδη πρωτεύουσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης καταφθάνει η Άγκατα, μια πολωνικής καταγωγής συγγραφέας που ζει στην Αυστραλία, αποφασισμένη να γράψει ένα μυθιστόρημα για την πόλη και τον πόλεμο. Περιπλανιέται στην πόλη, στη μαγευτική ύπαιθρο, στα μικρά χωριά της υπαίθρου, συναντάει τους κατοίκους και συζητά μαζί τους. Ό,τι συναντάει όμως στην πραγματικότητα είναι μια άρνηση των ντόπιων να συνεργαστούν μαζί της και την αποθάρρυνση τους για να γράψει για τον πόλεμο: τα τραύματα παραμένουν ανοιχτά και οι αφηγήσεις των τραυματικών γεγονότων μοιάζουν πλέον τετριμμένες και κοινότυπες. Αντιμέτωπη με ένα writer block, η ηρωίδα προσπαθεί να βρει μια διέξοδο στο δημιουργικό της αδιέξοδο. Στην αναζήτηση μιας διεξόδου περιπλέκονται κάποιες εμμονές της ηρωίδας για ένα άσεμνο πίνακα και μ' ένα εξίσου άσεμνο ανθοδοχείο που βρίσκει στο σπίτι όπου μένει. Μια εμμονή που εκτροχιάζει την αφήγηση. Το πρόσωπο που την συνοδεύει σ’ αυτές τις περιπλανήσεις της είναι μια Βόσνια σκηνοθέτις (που υποδύεται η Vedrana Božinović), που έχει και αυτή τις δικές της εμμονές (… και τις δικές της αφηγήσεις).
Τοποθετώντας την ιστορία στο Σαράγιεβο, μια πόλη με βαριά ιστορία και με χαίνουσες πληγές, ο σκηνοθέτης κάνει μία καθοριστική επιλογή. Η ιστορία της πόλης, οι σκιές της, και τα ανοικτά τραύματά της, το πως τα αφηγούμαστε σήμερα, 30 χρόνια μετά, βρίσκονται στο κέντρο. Επιπλέον, υπάρχει μια ατμόσφαιρα μυστηρίου στην πόλη, η οποία επιτείνεται από τα απρόοπτα συμβάντα που συχνά εκτρέπουν την καθημερινότητα της ηρωίδας (που υποδύεται η Mia Wasikowska), όπως οι κλοπές αντικειμένων από το σπίτι πού μένει: ως να βρίσκεται μέσα σε μια ομίχλη, παρόμοια με αυτήν που περιβάλλει την πόλη -είναι η περιπέτεια της δημιουργίας και οι αγωνίες της. Παράλληλα, υπάρχει μια παιχνιδιάρικη, πειραματική, ειρωνική και με αναφορές στον Μπόρχες, διάθεση που παίζει με την αφήγηση, τον εγκιβωτισμό άλλων αφηγήσεων, τις ρηγματώσεις τους, την εκτροπή τους, τη διασταύρωσή τους...
La Biennale di Venezia 2026/ Giornate degli Autori
