(Saints)
του Mikel Gurrea
(κριτική: Σπύρος Γάγγας)
b_505X0_505X0_16777215_00_images_2627_saints.jpg

Στην πρωτότυπη ιστορία που αφηγείται η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Βάσκου σκηνοθέτη Μικέλ Γκουρέα, «Sants» (ο οποίος είχε εντυπωσιάσει το 2022 με το ντεμπούτο του «Φελλός» πάλι στο Σαν Σεμπαστιάν), συγκρούεται το ιερό καθήκον της κόρης προς τη μάνα με την ιερόσυλη παρανομία. 
Η περιπλανώμενη Λάλι (εξαιρετική στον έλεγχο των εκφράσεών της η Βικτόρια Λουένγκο που έπαιξες και στις «Πικρές Γιορτές» του Αλμοδόβαρ)  επιστρέφει στη Βαρκελώνη προκειμένου να σταθεί δίπλα στη σοβαρά άρρωστη μητέρα της, Γκλόρια. Για να συνδράμει οικονομικά στη θεραπεία της, εντάσσεται σε μια ομάδα ιερόσυλων που κλέβουν αγάλματα αγίων από εκκλησίες. Η ηγέτης της ομάδας αυτής είναι η Ροζάριο, μια πρώην καλόγρια με θητεία σε ιεραποστολές σε Νικαράγουα και Αιθιοπία. Καθώς μυείται στην παραβατική δράση η Λάλι γνωρίζει καλύτερα τη Ροζάριο αλλά και τον εαυτό της, οδηγούμενη σε ένα μονοπάτι κάθαρσης.
Το ατού της σφιχτοδεμένης ταινίας του Γκουρέα είναι οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού χαρακτήρες, τους οποίους χτίζει δίχως φλυαρία και δίχως καμία αγιογραφική διάθεση, παρά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης συμπάσχει με τον περιθωριακό τους βίο και την καθημερινή τους επαφή με τον μόχθο και τη δυστυχία. Ωστόσο, ο χαρακτήρας της Ροζάριο σκιαγραφείται έξω από τα στερεότυπα αφού, όπως εξομολογείται στη Λάλι, απολάμβανε παλιότερα το ποδόσφαιρο ως κεντρική χαφ και οργανώτρια του παιχνιδιού — εξού και οι κατοπινές διοικητικές της ικανότητες!
Τα κλεμμένα θρησκευτικά αγάλματα και αγαλματίδια εξακολουθούν να περιβάλλουν με δέος τους ιερόσυλους και να λειτουργούν καταπραϋντικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το δώρο ενός προσευχηταριού από τη Ροζάριο στη μητέρα της Λάλι, με αναφορά μάλιστα και στην κάποτε διαδεδομένη ελληνική συνήθεια, γεγονός που συμβάλλει στο να εκκοσμικευθεί η «ιερή» αύρα του αντικειμένου.
Ο Γκουρέα κινηματογραφεί τη δράση σε χαμηλούς φωτισμούς, προκειμένου να διασφαλίσει τον ρεαλισμό των γεγονότων, καθώς οι κλοπές διαπράττονται κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά και για να αποδώσει το κλίμα αγωνίας στο κλειστό σύμπαν της Λάλι σχετικά με την κρίσιμη κατάσταση της μητέρας της. Το φως και το νερό, τελικά, σηματοδοτούν την κάθαρση, τόσο ως προς την παραβατική πράξη όσο και ως προς την ιερή σχέση ανάμεσα σε κόρη και μητέρα.

Saints, Μικέλ Γκουρέα, Ισπανία/Ιταλία, 2026

San Sebastian 2026