(Στα βάθη του χειμώνα )
του Brian Kirk
(σχόλιο: Σωτήρης Ζήκος)

Είπα παίζει η Έμα Τόμσον, αστέρι υποκριτικής με θεατρική παιδεία, είναι και θρίλερ, θα πάω να τη δω στην αίθουσα σε μεγάλη οθόνη να την ευχαριστηθώ. Αμ' δε. Δεν γίνεται, από τη μια: να γεμίζεις τις τρύπες στον “πάγο” του σεναρίου με μακροσκελείς -δήθεν ρομαντικές, μάλλον γλυκερές- αναδρομές μιας παλιάς αγάπης και, από την άλλη: να επαναλαμβάνεις τα μοτίβα της πιο κοινότοπης δράσης, όπου πλακώνονται κάθε τόσο δύο γυναίκες, η μία πιο ηλικιωμένη από την άλλη, ακόμα και με τη χρήση πυροβόλων όπλων, σαν να έχουν αντοχές (πρώην) κομάντο και να επανέρχονται δριμύτερες, αν και εξουθενωμένες και τραυματισμένες από την όποια προηγούμενη μάχη, για ολοένα κι εντονότερες σκηνές δράσης Και μάλιστα, να υποτίθεται ότι είναι “δικαιολογημένες” δραματουργικά αυτές οι υπερβάσεις (λόγω απόγνωσης εκατέρωθεν) με το σοβαροφανές μότο το γνωστό κλισέ «μην σταματάς να προσπαθείς»: go on μέχρις εσχάτων.
Ναι, καλά, αλλά όχι κι έτσι. Δiότι δεν πείθει, σαν ισορροπία στην πλοκή, καθόλου δεν στέκει!

σκηνοθεσία Brian Kirk
σενάριο Nicholas Jacobson-Larson και Dalton Leeb.
Πρωταγωνιστούν οι Emma Thompson, Judy Greer, Marc Menchaca και Laurel Marsden