(ταινίες που έχουν σημασία)

Σωτήρης Ζήκος
Ξένες
ΞΕΚΙΝΗΜΑΤΑ / BEGINNINGS, Ζανέτε Νόρνταλ   
FATHER MOTHER SISTER BROTHER, Τζιμ Τζάρμους
ΕΠΙΛΟΓΟΙ / EPILOGUES, Άρι Αλεξάντερ Έργκις Μάγκνουσον
ΚΟΤΑ / HEN, Γκιόργκι Πάλφι
MAYA & SAMAR, Anita Doron
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΙΔΗ ΤΑΞΙΔΙΟΥ / TRAVEL ESSENTIALS, Καμίλα Ταραμπούρα
ΓΑΛΑΖΙΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ / THE BLUE TRAIL, Γκαμπριέλ Μασκάρου

Ελληνικές   
ΠΟΛΥ ΚΟΡΙΤΣΙΣΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟ ΠΑΤΤΥ, Γιώργος Γεωργόπουλος
ΘΑ Σ' ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ, Σωτήρης Σταμάτης
ΔΕΞΙΩΣΕΙΣ, Φίλιππος Τσίτος
ΜΠΙΤΣΚΟΜΠΕΡ, Αριστοτέλης Μαραγκός

* Ο Σωτήρης Ζήκος είναι κριτικός κινηματογράφου. Διετέλεσε διευθυντής και αρχισυντάκτης σε κινηματογραφικά (και όχι μόνο) περιοδικά. Έχει γράψει σενάρια για ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους.

Γιάννης Μουγγολιάς
Ένα ακόμα διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πέρασε στην ιστορία. Από την 66η φετινή διοργάνωση δεν έφυγα με την πολύ μεγάλη ταινία που θα είναι αδύνατον να ξεχάσω μετά από κάποια χρόνια, ίσως με εξαίρεση τους «Δυο εισαγγελείς» του Sergei Loznitsa. Ωστόσο σε όσες ταινίες είδα υπήρξε μια ισορροπία αισθητικού και ποιοτικού επιπέδου με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν φέτος οι μεγάλες απογοητεύσεις και τα χάσματα του παρελθόντος. Μια ματιά στα ονόματα των δημιουργών της λίστας μου με τις καλύτερες ταινίες, αποδεικνύει τη σημαντική ποσόστωση γυναικών σκηνοθετριών σε σημείο να δίνεται η εντύπωση ότι το φεστιβάλ σε μεγάλο βαθμό ήταν γυναικεία υπόθεση. Σε αυτό βέβαια συνέβαλε και ο ερχομός της Isabelle Huppert, μιας από τις πιο αγαπημένες μου ηθοποιούς σε παγκόσμιο επίπεδο και χωρίς χρονικούς περιορισμούς.
1.”Δύο εισαγγελείς” του Ουκρανού Sergei Loznitsa
2.”Ξεκινήματα” της Δανής Jeanette Nordahl
3.”Ένα τελευταίο για τον δρόμο» του Ιταλού Francesco Sossai
4.”Αντικατοπτρισμοί” του Γερμανού Christian Petsold
5.”Τα πρώτα δόντια” του Ρουμάνου Mihai Mincan
6.”Ρενουάρ” της Γιαπωνέζας Chie Hayakama
7.”Dry Leaf” του Γεωργιανού Alexandre Koberidze
8.”H αγάπη που απομένει” του Ισλανδού Hlynur Palmason
9.”Σιωπηλή φίλη” της Ουγγαρέζας Ildiko Enyedi
10.”Η βασίλισσα του βαμβακιού” της Σουδανής Suzannah Mirghani
11.”Ένα φως που δεν σβήνει” του Φινλανδού Lauri-Matti Parppei
12.”Επίλογοι» του Ισλανδού Ari Alexander Ergis Magnusson
13.”Στη θάλασσα” της Αγγλίδας Helen Walsh
14.”Πώς και είναι όλα πράσινα εδώ;” του Σέρβου Nikola Lezaic
15.”Άσπρο σαλιγκάρι” της Αυστριακής Elsa Kremser και του Γερμανού Levin Peter
16.”Χίλια και ένα καρέ” της Ιρανής Mehrnoush Alia
17.”Αβαρής» της Δανής Emilie Thalund
18.”Tρία αντίο» της Ισπανίδας Isabel Coixet
19.”Όλα εντάξει” του Ούγγρου Balint Daniel Ros
20.”Απαραίτητα είδη ταξιδιού” της Πολωνέζας Kamila Tarabura
Aπό ελληνικές ταινίες ξεχώριζα το “Μπιτσκόμπερ” του Αριστοτέλη Μαραγκού και θα ήθελα να αναφέρω την ταινία “Η μέρα του Πίτερ Χούτζαρ” του Αμερικανού Ira Sacks που βασίζεται σε αποσπάσματα συνεντεύξεων του Αμερικανού φωτογράφου των ΄70s Peter Hujar (ερμηνεία από τον Ben Whishaw) προς τη συγγραφέα Linda Rosenkrantz (ερμηνεία από τη Rebecca Hall).

* Ο Γιάννης Μουγγολιάς είναι δημοσιογράφος με έμφαση σε θέματα μουσικής, κινηματογράφου και λογοτεχνίας. Ήταν εμπνευστής και επί πολλά χρόνια καλλιτεχνικός υπεύθυνος του διεθνούς φεστιβάλ "Jazz+Πράξεις" της Πάτρας.

Ζωή-Μυρτώ Ρηγοπούλου
Από τις μεγάλου μήκους ελληνικές κυρίως ταινίες του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που ξεχώρισα θα ήθελα κατ’ αρχάς και εκτός συναγωνισμού να αναφέρω τις ταινίες του αφιερώματος στον Γιώργο Τσεμπερόπουλο απ’ τις οποίες αγαπάω πάντα ιδιαίτερα τον Ξαφνικό Έρωτα και το Άντε γεια.
Επίσης από τις πιο πρόσφατες ελληνικές μεγάλου μήκους που είδα:
Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάτυ του Γιώργου Γεωργόπουλου
Life in a beat της Αμέρισσα Μπάστα
Κόκορας του Τάσου Γερακίνη
Δεξιώσεις του Φίλιππου Τσίτου
Βγαίνουν μέσα απ’ τη Μάργκο του Αλέξανδρου Βούλγαρη
Αρκουδότρυπα των Χρυσιάννα Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου
Gorgonà της Εύης Καλογεροπούλου
Η μεγάλη σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου του Αθανάσιου Τόμυ Σκλάβου
και το Μάγια και Σαμάρ της Anita Doron
– ξένη ταινία που διαδραματίζεται στην Ελλάδα και εκεί που δεν το περιμένει κανείς προσεγγίζει το θέμα της από μια πολύ ουσιαστική οπτική γωνία.
Είδα ελάχιστες ξένες ταινίες φέτος οπότε δεν μπορώ να κρίνω ή να συγκρίνω θα ήθελα, όμως, ν’ αναφέρω τη Βασίλισσα του βαμβακιού της Σουζάνα Μιργκάνι που πήρε και το Χρυσό Αλέξανδρο ως μια εξαιρετική, πρωτότυπη, πολύ λυρική και ρεαλιστική μαζί, ταινία από το Σουδάν καθώς επίσης και το Roqia του Γιανίς Κουσίμ ένα ασυνήθιστο θρησκευτικό/κοινωνικό θρίλερ, συμπαραγωγή Γαλλίας, Αλγερίας, Κατάρ και Σαουδικής Αραβίας.

* Η Ζωή- Μυρτώ Ρηγοπούλου είναι ψυχολόγος, κριτικός κινηματογράφου και μεταφράστρια. Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου Καλοί καιροί, εκδ. Κέδρος (2005).

Καλλιόπη Πουτούρογλου 
I. Ξένες
The Mastermind, Kelly Reichardt
Romeria, Carla Simón
Father Mother Sister Brother, Jim Jarmusch
 Mirrors No. 3, Christian Petzold 
Silent Friend,  Ildikó Enyedi
Stepne, Maryna Vroda
Growing Down, Bálint Dániel Sós
Confidenza, Daniele Luchetti
Hen, György Pálfi
How Come It’s All Green Out Here?,  Nikola Ležaić
 (δεν αναφέρονται ταινίες που έχουν συμπεριληφθεί σε  προσωπικές λίστες άλλων φεστιβάλ, όπως το αριστουργηματικό Two Prosecutors του Sergei Loznitsa)
II. Ελληνικές
Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ του Γιώργου Γεωργόπουλου
Μπιτσκόμπερ του Αριστοτέλη Μαραγκού
Αρκουδότρυπα των Χρυσιάννας Παπαδάκη & Στέργιου Ντινόπουλου
Δεξιώσεις του Φίλιππου Τσίτου
Κόκορας του Τάσου Γερακίνη

* Η Καλλιόπη Πουτούρογλου είναι κριτικός κινηματογράφου, βοηθός σύνταξης του Σινεφίλια [Cinephilia.Gr].