(Κάρλα & Σας πιστεύουμε)
(κείμενο: Θόδωρος Σούμας)

Είδα το αξιολογότατο, γερμανικό κοινωνικό φιλμ "Κάρλα", της καλής ελληνογερμανίδας σκηνοθέτιδος Κριστίνα Τουρνατζή. Το θέμα είναι ίδιο με αυτό ενός άλλου πολύ καλού κοινωνικού δράματος πάνω στην ενδοοικογενειακή σεξουαλική κακοποίηση παιδιού, του βελγικού "Σας πιστεύουμε" των Σαρλότ Ντεβιλέρς & Αρνό Ντιφεΐς. 
Στο "Σας πιστεύουμε" διαδραματίζεται και περιγράφεται  ο δικαστικός αγώνας μιας μητέρας εναντίον του πρώην συζύγου και πατέρα των παιδιών της, τον οποίον κατηγορεί για σεξουαλική κακοποίηση του μικρού αγοριού τους. Πρόκειται για ένα πολύ καλό, συνταρακτικό, δραματικό, κοινωνικό κι ανθρωποκεντρικό βελγικό φιλμ πάνω στην αιμομικτική κακοποίηση ενός παιδιού, σε μια οπτικοακουστική κόλαση κεκλεισμένων των θυρών, σε μια ταινία που μοιάζει με σημαντικό ντοκιμαντέρ, παρόλη τη θεατρικότητα ορισμένων συναρπαστικών διαλόγων. Έχουμε να κάνουμε με ένα λιτό δράμα, ευρωπαϊκού «σινεμά του δημιουργού», αν και περισσότερο μοιάζει με κινηματογράφο-αλήθεια (cinéma-verité), γιατί ξεκινά σαν αποτύπωση ενός αληθινού οικογενειακού περιστατικού. Στην πραγματικότητα βέβαια είναι μια ταινία μυθοπλασίας με ηθοποιούς, απλής, ρεαλιστικής απεικόνισης. Περιέχει ψυχολογία στις προσεγγίσεις των προσώπων, ιδίως της μητέρας, του πατέρα και του αγοριού, ακόμη και μυστήριο (γιατί η εξήγηση των όσων συνέβηκαν δεν είναι απλή). Και περιλαμβάνει εντυπωσιακές ερμηνείες, ιδίως από την εκφραστικότατη, πολύ ζωντανή Mυριέμ Ακεντιού, ως μητέρα της οικογένειας.  
Το φιλμ κέρδισε Ειδική Μνεία στο περυσινό Φεστιβάλ Βερολίνου. 

Η "Κάρλα" είναι πιο στυλιζαριμένη αισθητικά. Το ύφος του φιλμ περιλαμβάνει πλάνα σε λεπτές καφετιές, μπεζ και πορτοκαλιές αποχρώσεις, απλής σύλληψης και εκτέλεσης. Στο επίκεντρο των διακριτικών πλάνων βρίσκεται η όμορφη, έξυπνη, διακριτική κι αποφασιστική 12χρονη Κάρλα και ο εισαγγελέας που γίνεται –τελικά– σύμμαχος στο πλευρό της (μαζί με τη, με μεγάλη κατανόηση, ανοιχτόμυαλη και προοδευτική γραμματέα του). Η ταινία "Κάρλα" της Κριστίνα Τουρνατζή ακολουθεί αφηγηματικά μα ακόμη και στο στυλ, το ήθος, την αιδώ, τη συστολή, μα και το ατομικό θάρρος, τη δύναμη και την τόλμη της προσωπικότητας της βιασθείσης Γερμανιδούλας Κάρλας που δεν λέει να το βάλει κάτω, ανθίσταται και απαιτεί την τιμωρία του πατριού της, κόντρα στις συμβάσεις, τα ταμπού, τα σκοτάδια και την υποκρισία του περίγυρού της, της δικαιοσύνης και κυρίως της οικογένειάς της. 
Αξίζει να δούμε και τα δύο αυτά, ανήσυχα και τολμηρά, ανθρωποκεντρικά, φεμινιστικά και ουμανιστικά, κοινωνικά φιλμ γύρω από τις παιδικές σεξουαλικές κακοποιήσεις μέσα στις σκοτεινές, απροσδιόριστες οικογένειες, για να ευαισθητοποιηθούμε, να σκεφτούμε και προβληματιστούμε...