του Ondřej Provazník
(κριτική: Καλλιόπη Πουτούρογλου)

Πράγα, αρχές της δεκαετίας του 1990. Η δεκατριάχρονη Καρολίνα είναι ένα παιδί χαρούμενο, ευαίσθητο και εξαιρετική σοπράνο. Όταν η φωνή της τραβάει την προσοχή του περιβόητου διευθυντή μιας παγκοσμίου φήμης χορωδίας, στην οποία ανήκει η κατά δύο χρόνια μεγαλύτερη αδελφή της, το κορίτσι κολακεύεται και ταυτόχρονα αγωνίζεται να επιβιώσει σε έναν άκρως ανταγωνιστικό χώρο. Κι ενώ όλα δείχνουν ότι η Καρολίνα οδεύει προς μία θριαμβευτική αναγνώριση, το τίμημα που καλείται να πληρώσει είναι δυσανάλογα βαρύ για την ηλικία της.
Ακολουθώντας μια- με θαυμαστή οικονομία- γραμμική αφήγηση και επιδεικνύοντας ιδιαίτερη ευαισθησία στη σκιαγράφηση εφηβικών πορτρέτων (ατομικών και ομαδικών), το Broken Voices συνιστά μια διακριτική αλλά δεξιοτεχνική καταγραφή του χρονικού ενός προμελετημένου εγκλήματος, της συστηματικής χειραγώγησης και αποπλάνησης ανήλικων κοριτσιών στο πλαίσιο μιας χορωδίας. Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινία του Ondřej Provazník εμπνέεται από την υπόθεση των «Bambini di Praga», ένα σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης που ξέσπασε στο διάσημο τσεχικό παιδικό χορωδιακό σύνολο Bambini di Praga και που οδήγησε στην καταδίκη του διευθυντή της Bohumil Kulínský το 2008 και στην τελική διάλυση του συνόλου το 2011. Ο Provazník αποφεύγοντας την ωμή ρεαλιστική απεικόνιση των γεγονότων επιλέγει να ρίξει το βάρος στην αποτύπωση των λεπτών διαχωριστικών γραμμών που χωρίζουν την παιδική αθωότητα από την ενήλικη καταχρηστική εξουσία, τον αγνό εφηβικό ενθουσιασμό από την πρόωρη τραυματική ενηλικίωση. Η αφήγηση αποκτά γι αυτό και διαχρονικό χαρακτήρα.
Η ταινία υιοθετεί καθαρά την οπτική της δεκατριάχρονης ηρωίδας της, ενός συναισθηματικά ευάλωτου και ιδιαίτερα χαρισματικού παιδιού, ενώ η δράση εκτυλίσσεται κυρίως εντός του κλειστού, αλλά όχι και στατικού, κόσμου της χορωδίας. Η κίνηση αυτή του χορωδιακού σώματος είναι εξάλλου σημαντικός παράγοντας της αφηγηματικής εξέλιξης αλλά και το πλαίσιο μέσα στο οποίο προβάλλονται άμεσα ή υπαινικτικά και άλλες δυναμικές της ταινίας, όπως η σχέση των δύο αδελφών, -άλλοτε υποστηρικτική και άλλοτε ανταγωνιστική-, ο ρόλος της οικογένειας και οι σχέσεις των κοριτσιών μεταξύ τους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο καθοριστική είναι η επιβλητική αντρική παρουσία του διευθυντή της χορωδίας, σταθερός πόλος έλξης ή απώθησης των νεαρών χορωδών.
Ό,τι ωστόσο προσδίδει στο Broken Voices αυθεντικότητα δεν είναι τόσο η θεματική του όσο η ίδια η κινηματογραφική του γλώσσα. Χρησιμοποιώντας την εκφραστικότητα του προσώπου της νεαρής Katerina Falbrová (που υποδύεται τον κεντρικό ρόλο), το φως και τη χρωματική θερμότητα που αναδύονται μέσα από τα εξαιρετικά μελετημένα κάδρα του, το συγκινησιακά φορτισμένο ηχόχρωμα των νεανικών φωνών στις πυκνές είναι αλήθεια χορωδιακές σκηνές, αλλά και ένα γενικότερο μουσικό υπόβαθρο που υπογραμμίζει τις στιγμές της δραματικής κορύφωσης, ο Provazník μας παραδίδει μία ταινία υπόγειας έντασης και μικρών, υπαινικτικών κινήσεων. Όπως αυτής που σφραγίζει με δραματικό αλλά και λακωνικό τρόπο τον επίλογό της.

Karlovy Vary 2025 / Διαγωνιστικό