(The Ugly Stepsister)
της Emilie Blichfeldt
(σχόλιο: Σωτήρης Ζήκος)

Αυτή είναι -λέω εγώ τώρα- η καλύτερη ταινία “σωματικότητας” που θα μπορούσε να είχε γυρίσει σήμερα ο 82χρονος Καναδός Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, αν είχε “μετενσαρκωθει” κάπως πρόωρα (πριν ακόμα πεθάνει δηλαδή) στην 32χρονη Νορβηγίδα Εμίλιε Μπλίχφελντ/ Emilie Blichfeldt. Η οποία, σκηνοθέτις και σεναριογράφος, υπερθεματίζοντας προκλητικά ακόμη και το βραβευμένο και πολυσυζητημένο «The Substance: Το Ελιξίριο της Νιότης» της Κοραλί Φαρζά, επιχειρεί, να δώσει μια εξτρίμ παρωδία του παραμυθιού της Σταχτοπούτας που εξέδωσαν οι αδελφοί Γκριμ το 1812. Σε μια ταινία εποχής (όπως, ας πούμε, και το «Roor Things» του Λάνθιμου) με πολλαπλούς, αυθαιρετούς αναχρονισμούς, καθώς έχει ως προς τη βασική πλοκή της τη δομή ενός διαγωνιστικού reality show μεταξύ ευγενών κορασίδων, οι οποίες προετοιμάζονται για την τελική διεκδίκηση της μίας και μοναδικής επιλογής συζύγου από τον πολυπόθητο πρίγκιπα του παραμυθιού. Με κάθε θυσία, εδώ, μέχρις εσχάτων, από την “άσχημη” κόρη Ελβίρα ως πρωταγωνίστρια -σε μια επίμονη “διορθωτική” και “ανα-θεωρητική” παραμόρφωση των φυσικών χαρακτηριστικών της, με πόνο, ακρωτηριασμό και αίμα!
Κατά το γνωστόν «Μπρος τα κάλλη τι είναι ο πόνος;»

Με τους Lea Myren, Thea Sofie Loch Næss, Ane Dahl Torp, Flo Fagerli, Isac Calmroth, Malte Gårdinger.