(Η σπουδαία κυρία Χολ)
του Michael Cristofer
(κριτική: Σωτήρης Ζήκος)

Η 76χρονη Τζέσικα Λανγκ στο ρόλο της διάσημης θεατρικής ηθοποιού Λίλιαν Χολ, πλαισωμένη από την Κάθι Μπέιτς στο ρόλο της οικονόμου, την Λίλι Ρέιμπ στο ρόλο της κόρης και τον Πιρς Μπρόσναν στο ρόλο του γοητευτικού γείτονα στο διπλανό μπαλκόνι, δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας σε πολλαπλά επίπεδα.
Στο ρόλο της Λίλιαν Χολ η οποία χάνει και ξαναβρίσκει τον εαυτό της πάσχουσα από μια μορφή άνοιας από την οποία “κρύβεται” η ίδια και την κρύβει και από τους άλλους, καθώς βυθίζεται στον κόσμο των φαντασμάτων της (εκτός από τον αγαπημένο νεκρό σύζυγο της που “βλέπει” μήπως και ο γείτονας της είναι παραίσθηση;) και αναδύεται πάλι με επαγγελματική επιμονή.
Όπως και εντός της ταινίας στο ρόλο της Λιούμπα στο Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ που προβάρει επί σκηνής, κάθε τόσο, η Λίλιαν Χολ, για μια πολυαναμενόμενη παράσταση στο Μπρόντγουέι.
Αλλά και στον “απροσποίητο” υποτίθεται ρόλο που παίζει (κόντρα στα όσα βιώνει) η θρυλική Λίλιαν Χολ στις ασπρόμαυρες σκηνές του βιογραφικού ντοκιμαντέρ που γυρίζεται γι' αυτήν, ρόλο πλαισιωμένο από συνεντεύξεις των πιο κοντινών της προσώπων.
Οπότε και έχουμε μια σύνθεση δραματουργικών αλληλο-επικαλύψεων και αλληλο-αποκαλύψεων μιας πρωταγωνιστικής περσόνας μέσα από τον κινηματογράφο μυθοπλασίας, τη θεατρική πράξη δοκιμασίας και την ενδιάμεση “αλήθεια” ενός ντοκιμαντέρ.
Στις σωστές δόσεις του κάθε είδους ωστόσο, με τρόπο απλό και με το σωστό ρυθμό. Χωρίς τίποτα, ακόμη και στις πιο έντονες στιγμές δραματικής έξαρσης, να μην είναι φλύαρο, περιττό, υπερβολικό, επί τούτου μελοδραματικό.
Τόσο όσο... όσο για ν' ανοιχτεί το πεδίο, εντός εκτός και επί ταυτά, που επιτρέπει για να αναδειχθεί πειστικά το υποκριτικό ταλέντο της κινηματογραφικής Τζέσικα Λανγκ στο ρόλο της θεατρικής Λίλιαν Χολ που αποθεώνεται στην πρεμιέρα της παράστασης.
Σαν τελική καταφατική απάντηση στο φινάλε στην απορία «Μπορεί η Τέχνη να υπερβαίνει την ίδια τη ζωή;» Ναι, μπορεί... αν, τουλάχιστον, έχεις δει και ξαναδεί, πριν από αυτήν, την ταινία του Τζον Κασσαβέτης Νύχτα Πρεμιέρας / Opening Nigh (1977) με πρωταγωνίστρια την Τζίνα Ρόουλαντς -αν με εννοείς!

Θαρρώ ότι για να υπάρξει μέθεξη του θεατή με τον δραματουργικό πυρήνα αυτής της ταινίας κατά τη θέαση της δεν αρκεί να είσαι δοτικός στον τρόπο του κινηματογράφου αλλά και στον τρόπο του θεάτρου και κυρίως ν' αγαπάς τον πρωταρχικό συντελεστή της (διπλής εδώ) παραστατικής μαγείας αυτών των τεχνών: την/τον Ηθοποιό.

Η Σπουδαία Κυρία Χολ / The Great Lillian Hall (2024)
σε σενάριο της Ελίζαμπεθ Σέλντες Αννάκον
και σκηνοθεσία του Μάικλ Κρίστοφερ