(κείμενο: Θόδωρος Σούμας)
Είδα πρόσφατα σε πλατφόρμες streaming δυο ελληνικά σύγχρονα φιλμ του Ρένου Χαραλαμπίδη (το πρώτο το είδα στο Ertflix), που θα άξιζαν και με το παραπάνω να είχα εντάξει στο κεφάλαιο του ερωτικού ελληνικού κινηματογράφου του τελευταίου βιβλίου μου για το σινεμά, το "Ο έρωτας στο σινεμά". Κατά πρώτον, τη ρομαντική, ανάλαφρη, συναισθηματική, ποιητική και τρυφερή ερωτική ταινία του καλού σκηνοθέτη-ηθοποιού-σεναριογράφου Ρένου Χαραλαμπίδη "Νυχτερινός εκφωνητής", του 2024.
Το στόρι αναφέρεται σε ένα ραδιοφωνικό παραγωγό που αναζητά έναν παλιό, χαμένο έρωτά του, παίζοντας στον αέρα τα μηνύματα που διέσωσε ο παλιός τηλεφωνητής του, τη βραδιά που κάνει νυχτερινή εκπομπή κλείνοντας τα 50 του χρόνια, O κεντρικός ήρωας μοιράζεται με το κοινό του τις κασέτες του όπου βρίσκεται ηχογραφημένη η ιστορία ενός παλιού νεανικού του έρωτα με μια χορεύτρια της Λυρικής, όταν έκανε τη στρατιωτική θητεία του ως εύζωνος στην προεδρική φρουρά. Ο σκοπός του είναι να την κάνει να του τηλεφωνήσει όσο κάνει τη νυχτερινή εκπομπή, εάν τυχόν τον ακούει. Σκοπός του είναι παράλληλα να γνωρίσει και να σκεφτεί καλύτερα τον (αμφίσημο κι αφηρημένο) εαυτό του. Τελικά θα επικρατήσει το ανεκπλήρωτο κι η αποτυχία του έρωτα... Άλλωστε η τέχνη κι η ανθρώπινη επικοινωνία θεραπεύουν την ερωτική απώλεια.
Ο Ρ.Χαραλαμπίδης σκηνοθετεί, στη γοητευτική νυκτερινή Αθήνα, με στυλ, ωραίες εικόνες, ελλειπτικότητα, αίσθημα, μινιμαλισμό στην έκφραση και στην περιγραφή των λίγων χώρων του, αρκετό χορό και ρυθμό κι ελκυστικές εικόνες από τις αθηναϊκές αρχαιότητες, με διακριτικότητα, μια ιστορία πολλά υποσχόμενου, ρομαντικού, μα τελικά διαψευσμένου έρωτα που διακόπηκε άδοξα, μέσα στη θλίψη και στο συναίσθημα του ανέφικτου. Φιλμ ατμοσφαιρικό, γλυκό, μελαγχολικό, αγαπησιάρικο κι αυτοαναφορικό, ενός ανήσυχου, ταλαντούχου, ανεξάρτητου σκηνοθέτη που ψάχνεται και πρωταγωνιστεί πειστικά κι εκφραστικά στις ταινίες του.
Ο Ρένος Χαραλαμπίδης, στυλάτος, χαριτωμένος, αστραφτερός και φινετσάτος ηθοποιός έχει κάνει σημαντική σκηνοθετική καριέρα με τρυφερές, μελαγχολικές, αστείες, ρομαντικές και φιλόδοξες αισθητικά, καλές ταινίες. Η πρώτη σκηνοθεσία του ήταν το «No Budget Story», του 1997, πάνω σε έναν νέο σκηνοθέτη σε οικονομικό αδιέξοδο, που βρίσκει χρήματα από έναν παραγωγό πορνοταινιών. Ίσως είναι ως ένα βαθμό επηρεασμένο από το ανεξάρτητο αμερικάνικο φιλμ «Δυο στη σούπα» του Α.Ρόκγουελ.
Το 2000, ο Ρένος Χαραλαμπίδης σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε όπως πάντα, στο «Φτηνά τσιγάρα». Τα «Φτηνά τσιγάρα» είναι μια ρομαντική, χιουμοριστική και μελαγχολική ταινία του ιδιοσυγκρασιακού και στυλίστα σκηνοθέτη, για τον έρωτα και τη φιλία, όχι πάντα πετυχημένη στην ατμόσφαιρα ορισμένων σκηνών και διαλόγων. (Βρίσκουμε κι αρκετό εσωτερικό μονόλογο ως φωνή off). Είναι μια ταινία γύρω από έναν νέο, κομψό και άεργο, υπερβολικά cool άντρα που δεν βολεύεται με τις φτηνές ερωτικές περιπέτειες και διαφοροποιείται από τους παράξενους, σεξιστές, λαϊκούς και δύσκολους φίλους του.
Συναντάει μια βραδιά σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο -μοτίβο που υπάρχει στον «Νυχτερινό εκφωνητή»- μια ωραία κοπέλα που εργάζεται ως στυλίστρια, η οποία τον προσελκύει ακατανίκητα, αν και ο ίδιος δεν συνηθίζει να δίνει ιδιαίτερη σημασία στο σεξ, στον έρωτα και στις ερωμένες. Τα νυχτερινά πλάνα της άδειας Αθήνας είναι μοτίβο που συναντάμε και στον «Νυχτερινό εκφωνητή». Στα «Φτηνά τσιγάρα» συμβάλλουν στη δημιουργία της τρυφερής, θλιμμένης ατμόσφαιρας, τα ωραία τραγούδια του Π.Καλαντζόπουλου με την όμορφη φωνή της Πασπαλά.
Το 2005 o Ρ.Χαραλαμπίδης γύρισε το παράταιρο, ανάλαφρα υπαρξιακό και σαρκαστικό αστυνομικό «Η καρδιά του κτήνους», από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Πέτρου Τατσόπουλου. Το 2010 δημιούργησε το γλυκόπικρο, κωμικό φιλμ μαύρου χιούμορ με ήρωες τέσσερις νεκροθάφτες, «4 μαύρα κουστούμια».
