Σε ελάχιστους σκηνοθέτες όπως ο Massimo D'Anolfi και η Martina Parenti μπορούμε να βρούμε τη ριζική μεταμόρφωση του κινηματογράφου ντοκιμαντέρ τις τελευταίες δεκαετίες, με την ολοένα και πιο εμφανή στροφή από την «κλασική» παρατηρητική προσέγγιση προς πιο εκλεπτυσμένες και εξελιγμένες μορφές αναπαράστασης της πραγματικότητας και μελέτης της κοινωνίας στην οποία ζούμε. Από τα ζευγάρια στο I PROMESSI SPOSI έως τους Ιταλούς επιχειρηματίες στο εξωτερικό στο GRANDI SPERANZE, μέσω της διερεύνησης των ορίων - τόσο ηθικών όσο και γεωγραφικών - στο IL CASTELLO, που γυρίστηκε στο αεροδρόμιο Malpensa, έως τη ζωή ενός καθεδρικού ναού στο L’INFINITA FABBRICA DEL DUOMO.
Το δοκίμιο ως μια προσπάθεια να περιγράψει τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρωπότητας (σχετικά με τη φύση της φύσης, του έρωτα, του θανάτου). Αλλά και να αναζητήσει απαντήσεις σε ερωτήματα που (ακόμα) κανείς δεν έχει θέσει. Το σκηνοθετικό δίδυμο Massimo D’Anolfi και Martina Parenti είναι αφοσιωμένο και στους δύο πόλους και διαθέτει την απαραίτητη προϋπόθεση για αυτό: υπομονή.
Μέσα σε μόλις δύο δεκαετίες, η καλλιτεχνική τους φόρμα εξελίχθηκε από την παρατήρηση που προέρχεται από το Direct Cinema (I PROMESSI SPOSI, 2007, για ζευγάρια που σκέφτονται να παντρευτούν) σε μια χαρακτηριστική σκηνοθετική υπογραφή στην οποία η τεκμηρίωση έγινε σύνθεση, μια διάταξη φαινομενικά ασύνδετων πραγμάτων. Το σπειροειδές μοντάζ του αινιγματικού SPIRA MIRABILIS (2016) πλησιάζει την οπτικοποίηση της ίδιας της σκέψης.
Η κάμερα, ο ήχος, το μοντάζ και η παραγωγή αναλαμβάνονται από τους ίδιους τους D’Anolfi και Parenti σε όλες τις ταινίες τους. Γυρίζουν σε αρχεία –για παράδειγμα, εικόνες από τον πόλεμο στη Λιβύη – στη συλλογή φυτών ενός βοτανικού κήπου ή στην αποθήκη κατεστραμμένων πέτρινων αγαλμάτων από τον καθεδρικό ναό του Μιλάνου.
Φιλμογραφία (επιλογή): I PROMESSI SPOSI (2007), GRANDI SPERANZE (2009), IL CASTELLO (2011), MATERIA OSCURA (2013), L’INFINITA FABBRICA DEL DUOMO (2015), SPIRA MIRABILIS (2016), BLU (2018, K), GUERRA E PACE (2020), UNA GIORNATA NELL’ARCHIVIO DI PIERO BOTTONI (2022, K), BESTIARI, ERBARI, LAPIDARI (2024)
(πηγή δελτίο τύπου Viennale '25)
