(κείμενο: Θόδωρος Σούμας)

Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι ένας από τους σπουδαίους Αμερικανούς αφηγητές και σκηνοθέτες της κλασικής, οπτικοακουστικής γλώσσας του κινηματογράφου, που θυμίζει συχνά τους μεγάλους σκηνοθέτες του κλασικού χολυγουντιανού σινεμά. 
Η Ημέρα αποκάλυψης/ Disclosure Day (2026) είναι το τελευταίο φιλμ του επιστημονικής φαντασίας, καλοκουρδισμένο, με πολλή δράση και φαντασμαγορία. Το θέμα του είναι τι ενδεχομένως θα συνέβαινε εάν οι υποθέσεις πως η αμερικάνικη αεροπορία και ο αμερικάνικος στρατός διαθέτουν απόρρητα βίντεο, αποδεικτικά της κρυφής επίσκεψης εξωγήινων στη Γη, ήταν αληθείς… Την «επαφή» πραγματοποιεί, στο τέρμα ενός κοπιώδους αγώνα δρόμου, μια υπέροχη Έμιλυ Μπλαντ. Ο Σπίλμπεργκ σκηνοθετεί την ιστορία με ένταση και αφηγηματική ευχέρεια. To σενάριο είναι πολύπλοκο και έχει δυστυχώς μερικά ασαφή, δυσεξήγητα σημεία.
Ο Σπίλμπεργκ είναι ένας μεγάλος παραμυθάς και ένας εκπληκτικός αφηγητής! Έχει περιπλανηθεί στα διάφορα είδη του σινεμά, στις περιπέτειες (τέσσερα φιλμ με τον Ιντιάνα Τζόουνς, δύο Τζουράσικ Παρκ, 1993 και 1997, Τα σαγόνια του καρχαρία, 1975), τα αστυνομικά (Το εξπρές του Σούγκαρλαντ, 1974, Πιάσε με αν μπορείς, 2002), τα κοινωνικά φιλμ (The Terminal, 2004), οι κωμωδίες (1941, από πού πάνε στο Χόλιγουντ παρακαλώ; 1979), αντιρατσιστικά κοινωνικά (Amistad, 1997, Η λίστα του Σίντλερ, 1993), τα κατασκοπικά (Η γέφυρα των κατασκόπων, 2016), τα αντιπολεμικά (To άλογο του πολέμου, 2011, Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν, 1998, Η λίστα του Σίντλερ, 1993, Η αυτοκρατορία του ήλιου, 1987, 1941, από πού πάνε στο Χόλιγουντ παρακαλώ; 1979 ), τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας (Ο πόλεμος των κόσμων, 2005, Στενές επαφές τρίτου τύπου, 1977, Ε.Τ., ο εξωγήινος, 1982, Minority Report, 2002, Jurassic Park (1993), Ημέρες αποκάλυψης, 2026), τα φιλμ φαντασίας (Για πάντα, 1989), oι παιδικές ταινίες (Ο μεγάλος φιλικός γίγαντας, 2016, Κάπτεν Χουκ, 1991) ή φιλμ για την παιδική και εφηβική ηλικία (Η αυτοκρατορία του ήλιου, 1987, Ε.Τ., ο εξωγήινος, 1982, The Fabelmans, 2022), τα δράματα (Το πορφυρό χρώμα, 1985), τα μιούζικαλ (West Side Story, 2021), τα πολιτικά φιλμ (The Post: Απαγορευμένα μυστικά, 2017, Lincoln, 2012, Μόναχο, 2005), τα κινούμενα σχέδια (Οι περιπέτειες του Τεν Τεν: Το μυστικό του Μονόκερου, 2011) ή τα βασισμένα στα ψηφιακά μέσα, φτιαγμένα εν πολλοίς στα κομπιούτερ, φιλμ (Ready Player One, 2018), συν τα φίλμ που έχει κάνει για την τηλεόραση και για σειρές (H ζώνη του λυκόφωτος). Αρκετά από τα φιλμ του εντάσσονται, εκτός των άλλων, στο είδος των καλλιτεχνικών ή σινεφίλ ταινιών (H λίστα του Σίντλερ, Η αυτοκρατορία του ήλιου, Το πορφυρό χρώμα, The Post: Απαγορευμένα μυστικά, Armistad, The Terminal, Η γέφυρα των κατασκόπων, κ.α.), όλα του τα φιλμ φτιαγμένα με δραματικότητα ή χιούμορ ή και τα δύο. 
Οι ταινίες του Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι χρωματισμένες με τα έντονα, δικά του, φαντασμαγορικά, θεαματικά πλάνα και τις εντυπωσιακές κινήσεις της κάμερα, όλα κατασκευασμένα με τρομερή αφηγηματική δεινότητα και οπτικό, χρωματικό πλούτο, με πολύ συναίσθημα, ενίοτε βασισμένο στους απλούς μηχανισμούς παραγωγής του, με αστεία, συγκίνηση, δράση, κίνηση, και εν γένει θυελλώδεις οπτικοακουστικές, φιλμικές συλλήψεις και ιδέες.