του Florian Zeller
(κριτική του Σωτήρη Ζήκου)
b_505X0_505X0_16777215_00_images_2021_the-father.jpg

Σε αυτήν την ταινία ο πρωταγωνιστικός ρόλος του πατέρα που διατρέχει όλη την γκάμα των συναισθημάτων, από περήφανη αντίδραση, καχυποψία, οργή, σύγχυση, φόβο, λύπη, ενθουσιασμό, απόγνωση και πολλά άλλα, προσφέρεται στον Άντονι Χόπκινς για να δώσει ένα ρεσιτάλ ερμηνείας, στην πραγματικότητα ένα one man show, αν και στέκεται δίπλα του επάξια (σαν "αντίφωνο") η Ολίβια Κόλμαν με την πιο συγκρατημένη της ερμηνεία.
Και η σκηνοθεσία σε επίπεδο "όψης" που λένε στο θέατρο είναι προσεγμένη χωρίς να είναι επιδεικτική.
Εκείνο όμως που κάπου κολλάει είναι η αφήγηση που είναι στατική, παραμένοντας στο αρχικό εύρημα εναλλαγής των προσώπων καθώς εμφανίζονται με διαφορετικές ταυτότητες στην “σκηνή” έτσι όπως μπερδεύονται στο μυαλό του Άντονι. Έτσι η αναπαράσταση της κατάστασης που βιώνει ο κεντρικός χαρακτήρας σαν "μικρός μπαμπάς" (μεταφορά του σαν γέροντας που ξαναγίνεται μωρό) υπέρ-δραματοποιείται σε ένα είδος, όχι ψυχολογικού, αλλά ψυχοπαθολογικού θρίλερ παραισθήσεων, μοτίβο που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, καθώς μπλέκονται και ξεμπλέκονται και διαπλέκονται οι παράλληλες γραμμές της πραγματικής και φανταστικής ζωής που βιώνει μέσα από τα κενά μνήμης. Κι αυτό μπορεί να φαίνεται αρκετά περίπλοκο επιφανειακά και βασανιστικό για τον κεντρικό χαρακτήρα, αλλά δεν έχει κάποιο δραματουργικό βάθος που μένει και που αξίζει να αναλυθεί μετά... Όλα τελειώνουν μόλις ξεκαθαρίσουν στο φινάλε τα πράγματα -τουλάχιστον για τον θεατή.
Η τελική σκηνή με τον Άντονι / Άντονι Χόπκινς να ξεσπάει σε λυγμούς χαμένος “στη μετάφραση” σαν μικρό παιδί είναι τόσο theatrical, παρά την καταληκτική έξοδο από το παράθυρο έξω στον κήπο, που προδίδει τη θεατρική καταγωγή αυτής της ιστορίας. Είναι η σκηνή που ανεβάζει το δραματικό τόνο στο κλείσιμο του έργου για να κερδίσει το χειροκρότημα του κοινού που πάντα συγκινείται και ανταποκρίνεται σε κάτι τέτοια!

Το σενάριο συν-γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Florian Zeller, βασισμένο στο έργο του Le Père του 2012
Ηθοποιοί: Anthony Hopkhns, Olivia Colman, Mark Gatiss, Imogen Poots, Rufus Sewell, Olivia Williams .