Alan Rudolph : Η Φιλοσοφία του Σινεμά

Love At Large Βοηθός του Robert Altman, o Alan Rudolph μοιάζει να μην έχει τίποτε κοινό -στην αισθητική του- με τον δάσκαλό του. Αν κάποιος αναζητήσει τα διδάγματα της διδασκαλίας του Altman, θα μπορούσε να σταθεί στην στάση που ο Alan Rudolph κρατά απέναντι στο κυρίαρχο Χολιγουντιανό μοντέλο. Τα φιλμ του αρνούνται την τυποποίηση που συναντάμε στις περισσότερες ταινίες του Χόλλυγουντ: διακρίνονται για τους παράξενους και εκκεντρικούς χαρακτήρες, για τις γεμάτες μυστήριο -σχεδόν αιθέριες- γυναίκες, για τον ονειρικό (και πολλές φορές εφιαλτικό) τους κόσμο, για τους χαλαρούς αφηγηματικούς ρυθμούς.
Ενα εναλλακτικό σινεμά στην καρδιά της Αυτοκρατορίας των Στούντιο, κατασκευασμένο όμως με τα ίδια μέσα που χρησιμοποιεί το Χόλλυγουντ.
"Είναι απο το υλικό που φτιάχνονται τα όνειρα": σε αυτήν την φράση θα μπορούσε να συμπυκνωθεί όλη η σκηνοθετική στρατηγική του Alan Rudolph.
Στην συνεντευξη που ακολουθεί ο σκηνοθέτης εκθέτει την φιλοσοφία του για το σινεμά…

Δ.Μ.


Οι δυνατότητες μιας κινηματογραφικής ταινίας είναι άπειρες, γιατί είναι πραγματικές εκδήλωσεις-έκφραση των ονείρων μας. Είναι το [μέρος] όπου θα έπρεπε πραγματικά να κατοικούμε. Διάβασε τον Tom Robbins, αν δεν με πιστεύεις. Μας έχουν διδάξει ότι τα πάντα στη ζωή είναι έλεγχος. Να καθορίζεις τα πράγματα.
"Αν είσαι καλός, ίσως σ'αφήσουμε να μπείς στο club.
-…αφού πεθάνεις".
Αυτή [την φράση] έχει ο πολιτισμός μας στο πίνακα ανακοινώσεων του. Ομως η εμπειρία της ζωής είναι ακριβώς το αντίθετο -τα πάντα είναι μυστήριο, όλα αυτά τα πράγματα που μας είπαν να καταπιέζουμε.

Λες στον εαυτό σου ένα ψέμα, όταν κάνεις μια ταινία -τουλάχιστον εγώ το κάνω. Μπαίνω σε μια κατάσταση αυτο-ύπνωσης στη οποία λεω: "Αυτό είναι πραγματικά εκπληκτικό. Όλος ο κόσμος περιμένει αυτή την ταινία σου". Έπειτα την κάνω τόσο παράξενη, όσο χρειάζεται για να 'ναι [αυτό που έχω πει] αλήθεια. Το DNA αυτών των ταινιών είναι τέτοιο -εκτός και αν έχουν γίνει σ' ένα ελεύθερο και εξελικτικό περιβάλλον, όποτε τότε δεν αξίζει να γίνουν .

Choose Me Ολα οι ταινίες μου ειναι μύθοι. Δεν θα θέλα να 'χω αποκτήσει την εμπειρία [που η ταινία περιγράφει] και να 'χω χάσει το καλύτερο τμήμα [του να ανακαλύψω αυτην την εμπειρία στην διάρκεια γυρίσματος της ταινίας ]. Έτσι ποτέ δεν προβλέπω τι θά 'ναι η ταινία πριν την γυρίσω.

Προσκαλώ τον καθένα στις ημερήσιες δοκιμαστικές προβολές [κατά την διάρκεια των γυρισμάτων]. Δεν κάνω ταινία χωρίς ημερήσιες προβολές. Είναι υπεροχές. Φορτώνεις -γεμίζεις και παρακολουθείς την ταινία. Δεν είναι σαν να προσπαθείς να θυμηθείς τα γυρίσματα. Ξέρω ήδη τα πάντα που 'χω γυρίσει. Είμαι μια κινηματογραφική μηχανή.

Οι ηθοποιοί είναι το κλειδί γι' όλα τις ταινίες. Δεν γνωρίζω το τι πρόκειται να κάνω έως ότου να δω τους ηθοποιούς. Ποτέ δεν θέλω να τους πω τι να κάνουν. Κάνω υποδείξεις ή όπως κάθε απατεώνας σκηνοθέτης, τους χειραγωγώ. Το χειρότερο σενάριο μπορεί να δώσει τα περισσότερα χρήματα. Αλλά όταν ένας Bruce Willis ή μια Jennifer Jason Leigh συμμετέχει για λιγότερα χρήματα [απ' ότι κανονικά πληρώνεται], τότε αυτό ειναι το μήνυμα που το Χόλιγουντ λαμβάνει.

Τα Στούντιο βγάζουν πολλά χρήματα, αλλά τα βγάζουν απο τα κουτιά γεύματος [σ.τ.μ ο Alan Rudolph αναφέρεται στις προσφορές των McDonalds που έχουν τις ονομασίες μεγαλών εμπορικών επιτυχιών του Χόλλυγουντ] και τα θεματικά πάρκα. Ακόμα δεν έχουν καταλάβει ποια θα έπρεπε να 'ναι η αξία της ταινίας .

Η μαγεία της κινηματογραφικής ταινίας -σε αντίθεση με το εμπορικό της μέρος- είναι ότι αντιπροσωπεύει τα όνειρα μας, σε μεγαλύτερη κλίματα. Με τρόπους που είναι αυτοί ίδιοι ονειρικοί. Η τηλεόραση δεν το κάνει αυτό. Το πρόσωπο στη οθόνη πρέπει να 'ναι μεγαλύτερο απο το δικό σας στη δουλειά.Υπάρχει πάντα μυστήριο σε κάθε ταινία που βλέπω.
Πρέπει να επιτρέψεις το μυστήριο μιας ταινίας να σε καλύψει, ύστερα καταλαβαίνεις όλες τις λεπτομέρειες.
Προσπαθεί [η ταινία] να σε υπνωτίσει. Κάθε ταινία υπάρχει μπροστά απο την οθόνη και πέρα απο την πρώτη σειρά των καθισμάτων -σε κάποιου είδους ουτοπία, όπου εσύ [φέρνεις] αυτό που έχεις [και το προσφέρεις] σ' αυτό που σου δείχνουν.

(Αποσπάσματα απο συνέντευξη του Alan Rudolph στo περιοδικό MovieMaker. Απόδοση Δημήτρης Μπάμπας )



ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

1972 PREMONITION

1973 THE LONG GOODBYE βοηθός σκηνοθέτη

1974 CALIFORNIA SPLIT βοηθός σκηνοθέτη

1975 NASHVILLE βοηθός σκηνοθέτη

1976 BARN OF THE NAKED DEAD

1976 BUFFALO BILL AND THE INDIANS, OR SITTING BULL'S HISTORY LESSON σενάριο

1977 WELCOME TO L.A.

1978 REMEMBER MY NAME

1980 ROADIE

1982 ENDANGERED SPECIES

1983 RETURN ENGAGEMENT

1984 CHOOSE ME

1984 SONGWRITER

1985 TROUBLE IN MIND

1987 MADE IN HEAVEN

1988 THE MODERNS

1990 HOLLYWOOD MAVERICKS ηθοποιός

1990 LOVE AT LARGE

1991 MORTAL THOUGHTS

1992 THE PLAYER ηθοποιός

1993 EQUINOX

1994 MRS. PARKER AND THE VICIOUS CIRCLE